Skip to main content

Een verfrommeld papiertje gladstrijken, dat wordt nooit meer helemaal glad. Het is een metafoor voor pesten op het werkLastige situaties met collega’s

Wat doe je er aan? De meeste mensen kennen de metafoor van de docent die een papiertje voor de klas verfrommeld. Daarna vraagt hij het papiertje weer zo glad mogelijk te maken. Hoe er ook wordt geveegd, de kreukels blijf je altijd zien. Het is een metafoor voor het effect dat pesten heeft op kinderen:  je kunt het nooit meer volledig ongedaan maken, wat je ook probeert.

Pesten op de werkvloer

Wat voor leerlingen op school geldt, geldt natuurlijk ook in andere situaties. Je werk is daar geen uitzondering op. Pesten op de werkvloer was en is nog altijd een probleem. Het lijkt in alle corona perikelen naar de achtergrond te zijn verdwenen, maar dat is natuurlijk maar schijn. 

Je collega’s kies je niet uit, daar word je mee geconfronteerd. Zaken als groepsdruk, prestatiedrang en jaloezie komen dagelijks voor. Grote vraag is hoe je ermee omgaat.

Maak je pesten op de werkvloer bespreekbaar?

Laat je je op de kop zitten, bijt je van je af? Maak je het bespreekbaar? Het is één van de moeilijkste onderwerpen om een gesprek over te beginnen, maar het is daarom juist ontzettend belangrijk dat wel te doen.

Maar hoe doe je dat dan? Je kunt je collega aanspreken en vertellen wat hij/zij allemaal wel niet verkeerd doet. De kans is echter groot dat hij dan direct in de verdediging schiet en het eindigt in een fikse discussie of, erger nog, een ruzie.

Feedback geven bij lastige situaties op je werk

Probeer het eens via feedback te doen. Bij feedback geven, hou je het ook bij jezelf: 

  • Ik zie ….., 
  • dat doet …. met mij. 
  • Ik zou het zeer waarderen wanneer je een volgende keer …. doet.

Door feedback als basis te nemen, hou je het bij jezelf en voorkom je dat de ander het als “vingerwijzerij” ziet. 

Bijvoorbeeld: 

Je hebt een collega die jou tijdens vergaderingen altijd onderbreekt en nooit laat uitpraten. Bij de andere collega’s heb je het gevoel dat hij dat nauwelijks doet. Bovendien is de onderbreking vaak neerbuigend van toon waardoor je steeds onzekerder wordt en nauwelijks nog je mening durft te geven wanneer daarom wordt gevraagd. Wat je kunt zeggen, is: 

  • Ik zie/merk dat je mij tijdens vergaderingen nooit laat uitpraten
  • Dat maakt mij heel onrustig en geeft me het gevoel dat je mijn input onbelangrijk vindt.
  • Ik zou je willen vragen of je me een volgende keer wilt laten uitpraten en pas nadat de anderen een reactie hebben gegeven, reageert. 

Door dicht bij jezelf te blijven en het zwaartepunt niet bij de ander te leggen, maak je het minder persoonlijk voor de betrokken collega en laat je ruimte om te reageren zonder dat hij zich direct aangevallen hoeft te vinden.

Heb jij een situatie op je werk waar je mee zit? Wil je daar grip op krijgen? 

Ik help je graag!

>>Klik hier voor een korte vrijblijvende afspraak<<