Skip to main content

Help, wie ben ik? Vakantie werd reality check Ik wil nú een andere werkgever

Al tijdens haar vakantie had ze voor zichzelf wat conclusies getrokken en in de week erna, toen zij nog vrij had, maar haar man weer ging werken, was het besluit genomen: ze moest echt gaan uitkijken naar ander werk, want dit was het niet. 

Toen ik begon door te vragen hoe ze tot die conclusie was gekomen, kwamen een aantal punten naar boven waardoor ik me oprecht afvroeg of ander werk de oplossing is. Dat heb ik met haar besproken en terwijl ik dat deed, begon ze bijna te huilen. Het verraste ons beiden dat er ineens zoveel emotie naar boven kwam. Tegelijk weet ik dan, dat ik bij “de zere plek” kom, daar waar het echte probleem zit. 

Maar waarom dan?

Ze gaf aan te willen solliciteren omdat er geen uitdaging meer in haar functie zat. Dat had ze nodig om zichzelf te blijven uitdagen en dat was weg. Natuurlijk kan dat, ik kom het vaker tegen, maar ze werkt bij een grote multinational, haar leidinggevende biedt haar veel mogelijkheden voor scholing, nieuwe taken en er staan intern altijd de nodige vacatures open waar ze zo op zou kunnen solliciteren. Toch was ze heel stellig, ze wilde weg en naar een ander bedrijf.

Wie ben IK eigenlijk?

Terwijl ze bijna in tranen zat, spraken we nog even door. Het was een intakegesprek en dan ga ik niet meteen de diepte in. Bij een glas verse thee, kwam ze tot een inzicht. Enerzijds heel fijn, want dat helpt bij het vervolg. Anderzijds in haar situatie heel confronterend, want ze kwam tot de conclusie dat ze zichzelf in de afgelopen 2,5 jaar volledig was kwijt geraakt! “Wie ben IK eigenlijk? En belangrijker nog, wat wil IK?”. Vanaf het begin van corona had het hele gezin in “regelmodus” gezeten. Allemaal regeltjes waaraan je je moest houden, verplichte veranderingen rondom werk, school en sociale contacten en dan ook nog beperkt vrij kunnen reizen.

Haar man had gewoon zijn hobby’s kunnen blijven uitoefenen (o.a. wielrennen) en ook de kinderen hadden nog relatief vrij kunnen bewegen, maar dat allemaal wel omdat zij er omheen alles regelde en draaiende hield. Hoe ze ook haar best had gedaan, sociale contacten en vriendschappen hadden eronder geleden en haar vrije tijd had ze anders moeten plannen dan voorheen. 

Zit ik nog wel in de juiste flow?

Ook voor haar man en kinderen waren er zaken veranderd, maar die lijken er totaal niet mee te zitten en gaan rustig door, zonder haar. De kinderen waren inmiddels ook op een leeftijd dat dat normaal is, maar haar man? Wat deden ze op dit moment eigenlijk nog samen? Tijdens de vakantie had hij veel fietswedstrijdjes met de jongens gedaan, berg op, berg af. Ze hadden zich opperbest vermaakt, maar gold dat ook voor haar? Oké, lunch en diner was samen en ze hadden samen wat uitstapjes naar bezienswaardigheden gedaan, maar verder? Ze vond het heel moeilijk om toe te geven, maar als ze eerlijk was, was haar relatie in een flow terecht gekomen. Het was vooral makkelijk en ze hield zielsveel van haar man, maar was dat nog op de juiste manier? En kan dat wel, als je zelf niet meer zo goed weet wie je bent en wat je wilt? 

En als dit de flow veroorzaakt, is het dan de oplossing om naar een andere werkgever over te stappen? Natuurlijk stap je dan uit de flow, omdat je je focus op die nieuwe baan hebt en al het andere daar ondergeschikt aan is. In ieder geval tijdelijk. 

Dit is een goed voorbeeld van hoe het kan lopen wanneer je niet af en toe pas op plaats maakt. 

Het is echter niet voor niets dat bijvoorbeeld relaties vaker eindigen na de vakantie of dat momenteel het ziekteverzuim bij veel bedrijven toeneemt. De banen liggen voor het oprapen, maar als je thuis al de nodige uitdagingen hebt, kun je dan een nieuwe, extra uitdaging erbij hebben? 

Ik ben groot voorstander van “het bepalen van je arbeidsmarktwaarde” door te solliciteren op de droombaan die je graag wilt hebben, maar waarvan je niet denkt dat je ervoor geschikt bent.

Maar ik ben ook zo realistisch dat het wel moet passen binnen het grotere geheel, zodat je je kansen op succes maximaliseert. 

Of is dit vluchten voor andere problemen

Het moet geen vlucht zijn voor andere problemen en ik vrees dat het in deze situatie wel zo is. Helaas voor haar, ging ze met meer vragen weg dan ze kwam. Maar in combinatie met een aantal namen van collega’s die haar zeker gepast verder kunnen helpen, heb ik er alle vertrouwen in dat ze verder komt. Ook wanneer de antwoorden anders zijn dan vooraf verwacht.

Twijfel jij ook of het aan je werk ligt?

Hoe kijk jij terug op je vakantie? Zijn er aspecten helder geworden waarover je verder wilt praten? Twijfel je of het aan het werk of aan je persoonlijke situatie ligt? 

Bereid om eventueel met meer vragen te vertrekken dan je kwam? Tijdens een eenmalig coachgesprek kijk ik graag samen met jou naar de situatie. 

Op mijn contactpagina kun je meteen gesprek inplannen wanneer het jou uitkomt.

Hartelijke groet, 

Marjolein 🍀